جوانی

نمیدانم چند ده سال بعد، کجای زندگیام و با کدامین احساسها دست و

پنجه نرم میکنم ولی به شدت مشتاقم آنقدر عمیق 1 و شادابیام را

زیستهباشم که با تماشای شادی و تفریح جوانترها عمیقا لبخند بزنم و با

ذوق فریاد برآورم که: «من هم این شادی را زیستهام، تمام این خوشیها

را، تمام این لبخندها و دوست داشتنها و به آغوش کشیدنها را من هم

پیش از این تجربه کردهام.» میخواهم پیریام را بعد از یک جوانیِ پربار

و عزیز، به رسمیت بشناسم. باید همه چیز را تجربه کنم، باید تا میتوانم

ببینم و بشنوم و سفر کنم و دوست بدارم و به آغوش بکشم و برقصم و

آزاد باشم. باید حواسم باشد هیچ حسرتی برای روزهای پیریام کنار

نگذارم.

که پیری مطلوبترین دوران زندگیست، اگر جوانیِ خوشایندی از سر

گذراندهباشی...